Boris Pistorius’un Yedek Asker Planı: Merz Döneminde Almanya, Rusya ve ABD Üsleri Tartışması

İngilizce kaynaklı podcast kesitinde, ismi belirtilmeyen sunucu ile konuk, Chancellor Friedrich Merz döneminde Almanya’nın askerî kapasitesini artırma planlarını, zorunlu yedek asker çağrısı taslağını, Rusya tehdidi söylemini ve ABD’nin Ortadoğu’daki üs stratejisini tartıştı. Programda ayrıca Almanya Savunma Bakanı Boris Pistorius’un yedek güçlere ilişkin açıklamasından bir bölüm dinletildi; konuşmacılar bunun Avrupa güvenliği, Rusya algısı ve İsrail’de Amerikan askerî varlığı açısından ne anlama geldiğini değerlendirdi.

Merz, Pistorius ve Bundeswehr hedefleri

Sunucu, konuğa daha önce Chancellor Friedrich Merz hakkında yaptığı sert değerlendirmeyi hatırlatarak başladı. Merz’i “tehlikeli” ve hatta Almanya’nın savaş sonrası dönemdeki “belki de en tehlikeli” Şansölyesi olarak nitelediğini söyledi. Ardından Merz hükümetinin savunma bakanının bir askerî taslak hakkında yaptığı konuşmayı ekrana getirdi ve yapımcı Chris’e klibi oynatmasını işaret etti.

Klipte Almanya Savunma Bakanı Boris Pistorius, Bundeswehr’in asker sayısını artırma hedeflerini anlattı. “Hedefimiz açık. 2035 yılına kadar 260.000 aktif asker ve en az 200.000 yedek asker,” diyen Boris Pistorius, bu planın yedek güç stratejisinden sonra gelen “bir sonraki mantıklı adım” olduğunu açıkladı. Pistorius’a göre amaç, yedek askerleri aktif birliklerle daha eşit bir konuma getirmek, onlara hak ettikleri takdiri göstermek ve niteliklerini geliştirmekti.

Pistorius, yedeklerin sadece mevcut askerî yapı içinde sayısal bir ek olarak değil, yeni sistemleri kullanabilecek şekilde eğitilmiş bir unsur olarak görülmesi gerektiğini söyledi. “Yedeklerin aktif birliklerle eşit düzeyde hizmet etmesini, hak ettikleri takdiri almalarını ve acil bir durumda yeni sistemler de dahil olmak üzere sistemlere hâkim olabilmelerini istiyoruz,” diyen Boris Pistorius, yasa taslağının bu hedeflere hizmet ettiğini belirtti.

“Çifte gönüllülük” düzenlemesi

Savunma Bakanı’nın konuşmasındaki en dikkat çekici nokta, mevcut sistemde hem işverenin hem de yedek askerin rızasını gerektiren uygulamanın değiştirilmek istenmesiydi. Pistorius bunu “çifte gönüllülük” olarak tarif etti. Mevcut durumda bir yedek askerin göreve çağrılabilmesi için hem çalıştığı kurumun hem de kendisinin onayı gerekiyordu. Tasarıya göre bu şart kaldırılacaktı.

“Bugüne kadar hem işverenler hem de yedek askerler çağrıya onay vermek zorundaydı,” diyen Boris Pistorius, “yasa taslağına göre bu gereklilik ortadan kaldırılacak; gelecekte yedekler, yedek hizmet için zorunlu olarak çağrılacak” şeklinde açıkladı. Bu ifade, programdaki tartışmanın ana eksenini oluşturdu.

Klibin ardından sunucu, bu planın siyasi ve toplumsal amacını sorguladı. “Neyi başarmaya çalışıyorlar? Kimi korkutmaya çalışıyorlar?” diyen sunucu, tasarıyı yalnızca teknik bir askerî reform olarak değil, daha geniş bir güvenlik söyleminin parçası olarak gündeme getirdi.

Konuğun Almanya’da toplumsal tepki öngörüsü

Konuk, Pistorius’un konuşmasında geçen 2035 tarihine özellikle dikkat çekti. Ona göre bu tarih, planın hemen hayata geçirilmesinin zor olduğuna işaret ediyordu. Sunucu da bunun dokuz yıl sonrasına denk geldiğini belirtti. Konuk, Almanya’da bugün zorunlu askerlik benzeri bir uygulama getirilmesi halinde halkın buna sert tepki vereceğini savundu.

“Almanya’da şimdi zorunlu askerliği uygulamaya kalkarlarsa, Alman nüfusunun mevcut tutumları hakkında bildiğim her şeye göre açık isyan olur,” diyen konuk, insanların bu tür bir uygulamayla hiçbir ilgisi olmasını istemediğini ifade etti. Ona göre Köln, Berlin ve başka kentlerde milyonlarca kişinin gösteri yapması mümkündü.

Konuk, olası protestolarda verilecek mesajın da açık olacağını söyledi. “İnsanlar ‘Rusya’da savaşmayacağız, Ukrayna’da savaşmayacağız’ yazan pankartlar taşır,” diyen konuk, böyle bir askerî seferberliğin Alman toplumu açısından kabul edilemez görüleceğini savundu. Bu nedenle hükümetin hedefleri bugünden duyurduğunu, fakat bunlara ulaşmak için yaklaşık on yıllık bir takvim koyduğunu söyledi.

Konuğa göre Merz hükümeti bu kadar uzun süre iktidarda kalamayabilirdi. Bu yüzden planı “bir tür şaka” olarak nitelendirdi. Ancak bu söylemin bütünüyle önemsiz olmadığını da ekledi; çünkü Avrupa’da kullanılan tehdit dilinin Rusya’da farklı şekilde algılandığını savundu.

Rusya, Avrupa tehdidi ve savaş söylemi

Konuk, Rusya’daki algıya ilişkin değerlendirmesinde, Moskova yönetiminin Ukrayna’daki aşırı sağcı unsurları kendi kamuoyuna anlatırken tarihsel Avrupa tehdidi temasını kullandığını söyledi. “Rus hükümetinin, Ukrayna’da büyük adamlar gibi davranan bu sahtekâr küçük Nazilerden yararlanması kendi çıkarına oldu,” diyen konuk, bunun Rus toplumuna “eski düşmanla” karşı karşıya olunduğu mesajını verme imkânı sağladığını savundu.

Ancak konuğa göre bu söylem artık cephedeki sıradan Rus askerleri arasında da daha geniş bir savaş beklentisine dönüşüyordu. Cepheden dinlenmek için dönen askerlerin, kendileriyle röportaj yapıldığında Avrupa’dan ciddi bir tehdit geldiğini ve III. Dünya Savaşı’na hazırlanıldığını düşündüklerini söyledi.

Konuk bu değerlendirmeye katılmadığını açıkça belirtti. “Avrupa’dan ciddi bir tehdit yok, Judge; böyle bir şey mevcut değil,” diyen konuk, Avrupa’da kimsenin herhangi bir yerde herhangi biriyle savaşa gitmeyi ciddi biçimde önermediğini ifade etti. Sunucu da bu noktada “Katılıyorum” diyerek karşılık verdi.

Buna rağmen konuk, tarafların kullandığı dilin kendisini tehlikeli bir noktaya taşıdığını söyledi. “Sonuçta kendimizi konuşa konuşa tehlikeli bir pozisyona soktuk,” diyen konuk, asıl riskin askerî kapasiteden çok karşılıklı tehdit söyleminin tırmanmasında olduğunu değerlendirdi.

Putin’e atfedilen meme ve Batı’nın askerî sicili

Tartışmanın bir sonraki bölümünde sunucu, konuğun kısa süre önce kendisine gönderdiği bir memeyi gündeme getirdi. Meme, Vladimir Putin’e atfedilen bir söz şeklinde düzenlenmişti: Britanya’nın 171 ülkeyi işgal ettiği, Fransa’nın 1963’ten bu yana 22 Afrikalı başkanı öldürdüğü, ABD’nin 80 ülkede 750 askerî üs işlettiği ve buna rağmen insanların Rusya’dan endişe ettiği iddia ediliyordu.

Sunucu, sözlerin gerçekten Putin tarafından söylenip söylenmediğinden emin olmadığını, ancak verilen mesajın yerinde olduğunu belirtti. Konuk da buna katıldı. Bu bölümde konuşmacılar, Batılı ülkelerin tarihsel askerî müdahalelerini ve küresel askerî varlığını Rusya tehdidi tartışmasıyla yan yana koydu.

ABD üsleri, Körfez ve İsrail tartışması

Programın son bölümünde konuk, aynı sabah All Israel News’te okuduğunu söylediği bir habere değindi. Haberin, İsrail’de Amerikan kuvvetleri için yeni üsler kurulmasına yönelik büyük bir girişimle ilgili olduğunu belirtti. Ona göre bu tartışma, ABD’nin Ortadoğu’daki askerî konumlanmasında daha geniş bir değişime işaret ediyordu.

“Bu sabah All Israel News’te, İsrail’de Amerikan kuvvetleri için üsler kurulmasına yönelik yeni ve büyük bir hamle hakkında okuyordum,” diyen konuk, “bu çok önemli, çünkü Körfez’e asla geri dönmeyeceğimizi kabul ediyor” şeklinde değerlendirdi. Konuk, ABD’nin Körfez’deki eski üs düzenine geri dönmeyeceğini ve bu tesislerin yeniden kurulmayacağını savundu.

Bu durumda ABD’nin Ortadoğu’daki tutunma noktasının İsrail’le sınırlı kalabileceğini söyledi. Konuğa göre İsrail tarafı, kendi topraklarında binlerce Amerikan askerinin konuşlanmasından memnun olacaktı; çünkü bunu devlet olarak “kaçınılmaz çözülmeye” karşı bir tür sigorta olarak görecekti.

Ancak konuk bu planın başarılı olacağına inanmadığını da ekledi. Buna birçok itiraz geleceğini söyledi. Bununla birlikte Senator Tom Cotton ve onunla aynı çizgideki isimlerin, İsrail’in ABD’de istediği kaynaklara erişimini güvence altına almak isteyen çevreler olarak bu fikri destekleyeceğini ileri sürdü.